Terug naar Een Kroniek van de Popmuziek's kanaal
1973; Pink Floyd - Money
De ironie is onvermijdelijk, dat een nummer dat de verheerlijking van rijkdom verwerpt en predikt over het kwaad van onnodig consumentisme, de band naar commerciële roem katapulteert. Pink Floyd was zeker niet strevend naar een hit, maar de elementen van "Money" (Waters' uitstekende bas-spel, de sax-solo van Dick Parry die in het midden van het nummer naast het expressiefe drumwerk van Nick Mason ontsteekt, en de botte en ongecompliceerde lyrische opmaak) zorgden voor een radio-toegankelijke creatie. Dark Side of the Moon was het album dat ze bevrijdde van hun progressieve wortels en hun psychedelische pijlers, en "Money" was het liedje dat het voedde. Het lied was een soort boodschap van Waters, waarin hij aamgeeft dat zijn socialistische mening niet zou worden overgoten door zijn leven naar commerciëel stardom.
Reacties (0)